Duch Święty tym potężniej zaznaczy swe działanie w dziejach świata im częściej, goręcej i bardziej publicznie będzie wzywany.
św. Arnold Janssen

Dzieło Nieustannej Nowenny Uczniów Jezusa

Od dłuższego czasu przyglądamy się Bożym darom. Pierwszy odcinek tych refleksji ukazał się w numerze 2 naszego kwartalnika. Była więc mowa o darach naturalnych, czyli o dobrach, które przynależą naturze ludzkiej. Mówiliśmy o darach pozaprzyrodzonych i nadprzyrodzonych, czyli o łaskach Bożych w ścisłym znaczeniu. Do tej ostatniej grupy należą właśnie dary Ducha Świętego. Z kolei wypada nam przyjrzeć się poszczególnym darom, o które modlimy się Koronką do Ducha Świętego. Pierwszym z nich jest mądrość.

Pojęcie

Nie jest łatwo w krótkich słowach dać pojęcie mądrości. Kiedy się przyglądamy poszczególnym darom, wszystkie mają coś wspólnego z mądrością: i rozum, i rada, i umiejętność; w pewnym sensie także pobożność. Według Księgi Mądrości Syracha bojaźń Boża jest i początkiem mądrości, i jej pełnią (1, 14.18). Mądrość koresponduje z roztropnością; pojęć tych często używa się zamiennie. Mądrym jest ten, kto postępuje roztropnie. Według słownikowych określeń mądrość polega na rozumieniu świata i ludzi, posiada wiedzę o nich; umiejętność stosowania wiedzy w życiu. Mądrym nazywa się człowieka, który kieruje się rozsądkiem, posiada doświadczenie. Chyba nie ma człowieka, który by nie chciał być mądrym. Mądrość przystoi szczególnie tym, którzy piastują odpowiedzialne stanowiska w życiu społecznym. Mądry władca swój lud wychowa, a rządy rozumnego będą odznaczały się ładem? Jaki władca ludu, tacy i jego ministrowie ? twierdzi Mędrzec Pański ( Syr 10,1.2).

Rozróżnienie mądrości

Rozróżnia się dwojaką mądrość: teoretyczną ? jest to akt umysłu, wiedza, np. nabyta na drodze studiów; i praktyczną, która polega na roztropnym postępowaniu w życiu, zdrowym rozsądku, umiejętnym korzystaniu ze zdobytej wiedzy i trafnym stosowaniu jej zasad w konkretnych przypadkach. W Piśmie św. mądrość posiada zdecydowanie wydźwięk praktyczny. Przede wszystkim słowo Boże przybiera znamię mądrości i chociaż korzysta z najlepszych wzorców mądrości ludzkiej, posiada odmienną naturę; jest to bowiem mądrość natchniona Duchem Bożym. Ona udziela się ludziom, napełnia ich wiedzą i rozumem (por. Syr 17,7), znajduje radość przy synach ludzkich (Prz 8,31), przynosi zbawienie (Mdr 9,18).

Ale istnieje też mądrość wątpliwej wartości, pochodząca z podszeptu węża (por. Rdz 3,5n). Człowiek uległ pokusie, chcąc o własnych siłach zdobyć możność poznania dobra i zła (Rdz 3,5n); zaufał więc swojej ?mądrości?. Zły zakłócił zdolność poznania i kierowania się Prawem Bożym w konkretach życia. Św. Paweł zauważa, że ludzie znikczemnieli w swoich myślach i zaćmione zostało bezrozumne ich serce. Podając się za mądrych, stali się głupimi (Rz 1,21-22).

Jest to mądrość tego świata (1 Kor 2,6), mądrość ziemska, zmysłowa i szatańska (Jk 3,15). Ta ?mądrość? sprzeciwia się Bożej mądrości, która szczytowy wyraz znalazła w Krzyżu Jezusa Chrystusa. Św. Paweł woła: ?głosimy tajemnicę mądrości Bożej, mądrość ukrytą, tę, którą Bóg przed wiekami przeznaczył ku chwale naszej, tę, której nie pojął żaden z władców tego świata; gdyby ją bowiem pojęli, nie ukrzyżowaliby Pana chwały (1 Kor 2,7-8).

Ku prawdziwej mądrości.

Prawdziwa mądrość posiada swoje źródło w Bogu, który tajemnice odwiecznej mądrości objawia ludziom. Chodzi tylko o to, by człowiek dołożył wszelkich starań i uczynił ją swoją oblubienicą (por. Mdr 8,2), czyli dążył do posiadania jej jako największego skarbu, skoro żaden klejnot nie jest jej równy. (Prz 8,11).

O ten wielki dar modlimy się Koronką do Ducha Świętego, gdy mówimy: Bądź uwielbiony Duchu Święty i przyjdź do nas w darze mądrości. Prosimy, by Ojciec chwały udzielił nam ducha mądrości i objawienia w głębszym poznaniu Jego samego (Ef 1,17), chodzi o dar rozpoznania śladów Boga w Jego rozlicznych dziełach, o światłe oczy serca (Ef 1,18) w celu rozpoznania Bożych doskonałości, jak to trafnie ujmuje wezwanie zaczerpnięte z bardzo starego modlitewnika: Duchu Święty! Napełnij duszę moją darem mądrości, bym lepiej poznał Ciebie i Twoje doskonałości Boskie. Prosimy, byśmy sprawy doczesne oceniali według mądrości Krzyża Jezusa Chrystusa, który jest mocą Bożą i mądrością Bożą (1 Kor 1,24. 30). W Nim bowiem zawarte są wszystkie skarby mądrości i umiejętności (Z Litanii do NSPJ).

Ks. Włodzimierz Wielgat

Myśli wybrane

Mod­litwa nie po­lega na tym, żeby dużo myśleć, ale na tym, żeby bar­dzo kochać. - św. Teresa z Ávila

Z galerii